Sayfalar

19 Nisan 2014 Cumartesi


  içimde bir ürperti almış başını gidiyor üstelik dört şeritli otoban yolundan emniyet şeridini kullanarak içten içe yavaş içimi açtığıma  bakma betimlemesi bozuk edebiyatım dan birazda tutarsızlığım var bilirsin
ve üstelik  ortalama yirmi iki metre karelik bir odada çivi gibi mıhlanmış duruyorum  ışık gözümü alıyor kalkmama ancak nükleer bir reaktör yardım edebilir son can havlim ile elimdeki su bardağını ampüle fırlattım karanlığa gömüldüm üstümü toprak gibi örttü tanrım atom bombası patladı bütün ülke şimdi benim yüzümden ölüyor bir bir önce kendimden başlıyor hayır hayır önce en sevdiklerimden başlıyor ölümler sonrasından zevkle en sevmediklerimden sona kendimi bırakıyorum nasıl olsa bir bok olacağı yok hamam böcekleri ise direniyor gelecekteki nesillere bunları anlatmaları için onları af ediyorum herkes ölmüştü ya gelecek nesil nereden çıktı diye soruyorsun duyuyorum saçmalık ama sanki buradasın kavram değişiyor zaman renkten renge giriyor denizler hayvanlara ağaçlar köpeklere, köpekler köpeğe köpek aziz nikolasa aziz nikolas birden şinasi tanrım burada olup bir dakika buradasın zaten allah aşkına söylermisin bana hem orada  olup burada olmayı nasıl beceriyorsun bunu bana da öğretmelisin sonra başıma bir damla düşüyor tanrının göz yaşıymış bu bunu getirmekle görevli melekler melekler çok klasik oldu melekler çok klasik oldu onların ne olduğuna senin karar vermeni istiyorum ...........  lütfen boşlukları doldur bardağı doldur socrates ol arikrotes ol plüton ol eflatun ol hatta kırmızı ol sor bana bardak boş mu dolu mu kim bilir diyeyim geçiştireyim



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

denemelisin