İtiraflarım #48 :





O gece sana dokunmadım, o gece tenim tenine değmek istemedi sende arsız bir arzu bende ise adam gibi aşk vardı. 

O gece sana dokunmadım, çünkü o gece ben bir "babaydım" sen ise küçük yaramaz sorumsuz bir kızdın.

O gece sana dokunmadım, çünkü o gece seni nasıl sevdiğimi gösterdim.

O gece sana dokunmadım...

Sevgilim...

Yorumlar

Yorum Gönder

denemelisin

Bu blogdaki popüler yayınlar

LÖSEV Gönüllüsü Olmak Bir Ayrıcalıktır...

Resim
Büyük LÖSEV Ailesi, lösemili&kanserli çocuk ve ailelerin bu zorlu mücadelede yalnız olmadıklarını göstermek için sevgi ve azimle çalışan bir vakıftır. LÖSEV kurulduğu 1998 yılından bugüne dek faaliyetlerini duyarlı kişi ve kuruluşların destekleri ve binlerce GÖNÜLLÜSÜ’nün katkılarıyla gerçekleştirmiş; Türk halkının konu hakkında daha bilinçli ve duyarlı olmasıyla beraber tedavide %91'lere çıkardığı başarısını %100’e çıkartmayı hedeflemiştir. LÖSEV'e gönlünü veren gönüllüler LÖSEV’in her etkinliğinde aktif rol almakta, vakıf çalışmalarına aktif katılım göstererek çocukları hayata bağlamaktadırlar. Yüreğinde paylaşım ve sevgiye yer olan herkesi Lösev gönüllüsü olmaya davet ediyoruz. Lösev gönüllüsü olabilmek için aşağıdaki formu doldurmanız yeterli: http://bit.ly/losevgonullusu Lösev’i Facebook’ta takip etmek için: www.facebook.com/losev0660 Lösev’i Twitter’da da @losev1998 hesabından takip edebilir, #LosevHayatVerir hashtag’i ile paylaşımlarınızla deste...
sonra...?
"Ve evim benim huzurum Kıymık batmış yalnızlığım Sadaketime düşkün yeminim Ruhu çekilmiş bedenim" Uğultusu çok uzaklardan geliyor, sen de bin yıl bense koca bir karadelik. Hep hızına yetişemediğim kaçıp giden  o ilginç tabelada yoruluyor gözlerim. Belki de bakmaktan sıkıldığımdan göz tembelliği oluştu, kim bilir? "bu da bir yorgunluk" Kıyamet kopsa yerinden oynamayacak günahlar biriktirdim, her gün hesabını yapıyorum cennetin yolunu bulamıyorum. Bu yol gözlerin olur bu yol ellerin olur, bu yol izlerin olur. Bu yol her şey olur. Gayri meşhur muhabbetlerde dillendirilmesi büyük azap veren hikayeler de biriktirdim mesela anlatılması için haklı ölümlerin gerçekleşmesi gereken hikayeler. Bunların hepsi bin yıllık mesafeden uğulduyor kulaklarıma burnuma, dalağıma. Kıyametin koptuğu yerden konuşuyorum, burada olup biten her şeyin aleyhime işleneceği söylenmekte.  Ben oturmuş yine hesap yapıyorum ve yine bir yolunu bulamıyorum.
sonra...?

Phytia bu notalar bir salak !

 içimde bir kaynama noktası almış başını gidiyor, tedirgin bir melodi insanı nasılda nefrete sürüklüyor, biraz daha izlenmeli insanların çaresizlikleri  ve biraz daha dinlemeli bu müziği... (Dinliyorum) Ama bir sorunum var ! bu müzik ve bu melodiler daha önce hiç duymadığım biçimde ve dinlerken nereye bakacağımı bilmiyorum, sence buda bir çaresizlik mi ? Müzik başa dönüyor aynı melodiler, çaresizlikler, insanlar, ben. kullanım tarihi çoktan geçmiş  telaşım var(dı), bir kaç başarısız deneyimim oldu ("biraz hayal kırıklığı böyle olacağını biliyordum zaten" ) deyip geçiştiremeyecek kadar önemsiz. Durup burada seni  yanılgılarım ile   onları anlatmakla sıkmak istemiyorum ( sünger değilsin sen!) Bir dakika burada kırık nota var bir diğeri  düşüyor, melodinin ahengini  bozuyorlar, onlara bu şekilde kötü intihar etmelerini hangi şapşal öğretti ? kırılıyor, düşüyor ve ölüyor saçma bir ölüm. Aaahh durup burada sana neleri  anlatıyorum üsteli...
sonra...?