içimde bir kaynama noktası almış başını gidiyor, tedirgin bir melodi insanı nasılda nefrete sürüklüyor, biraz daha izlenmeli insanların çaresizlikleri ve biraz daha dinlemeli bu müziği... (Dinliyorum) Ama bir sorunum var ! bu müzik ve bu melodiler daha önce hiç duymadığım biçimde ve dinlerken nereye bakacağımı bilmiyorum, sence buda bir çaresizlik mi ? Müzik başa dönüyor aynı melodiler, çaresizlikler, insanlar, ben. kullanım tarihi çoktan geçmiş telaşım var(dı), bir kaç başarısız deneyimim oldu ("biraz hayal kırıklığı böyle olacağını biliyordum zaten" ) deyip geçiştiremeyecek kadar önemsiz. Durup burada seni yanılgılarım ile onları anlatmakla sıkmak istemiyorum ( sünger değilsin sen!) Bir dakika burada kırık nota var bir diğeri düşüyor, melodinin ahengini bozuyorlar, onlara bu şekilde kötü intihar etmelerini hangi şapşal öğretti ? kırılıyor, düşüyor ve ölüyor saçma bir ölüm. Aaahh durup burada sana neleri anlatıyorum üsteli...
Büyük LÖSEV Ailesi, lösemili&kanserli çocuk ve ailelerin bu zorlu mücadelede yalnız olmadıklarını göstermek için sevgi ve azimle çalışan bir vakıftır. LÖSEV kurulduğu 1998 yılından bugüne dek faaliyetlerini duyarlı kişi ve kuruluşların destekleri ve binlerce GÖNÜLLÜSÜ’nün katkılarıyla gerçekleştirmiş; Türk halkının konu hakkında daha bilinçli ve duyarlı olmasıyla beraber tedavide %91'lere çıkardığı başarısını %100’e çıkartmayı hedeflemiştir. LÖSEV'e gönlünü veren gönüllüler LÖSEV’in her etkinliğinde aktif rol almakta, vakıf çalışmalarına aktif katılım göstererek çocukları hayata bağlamaktadırlar. Yüreğinde paylaşım ve sevgiye yer olan herkesi Lösev gönüllüsü olmaya davet ediyoruz. Lösev gönüllüsü olabilmek için aşağıdaki formu doldurmanız yeterli: http://bit.ly/losevgonullusu Lösev’i Facebook’ta takip etmek için: www.facebook.com/losev0660 Lösev’i Twitter’da da @losev1998 hesabından takip edebilir, #LosevHayatVerir hashtag’i ile paylaşımlarınızla deste...
( her defasında inatla dahada yükseğe çıkıyorum, zamanla aslında hiç olmayan yükseklik korkumun basit bahanelere neden olduğunu fark ettiğimden beri uçuş esnasından emniyet kemerlerini bağlamaz oldum ( zaten bağlamıyordum ) sadece korkmamam için her şeyin kontrolümün altında olduğu yalanını söylüyorum kendi kendime (bu sadece basit bir türbülans ) ayaklarım üşüyor şakaklarımdan ince ince soğuk terler akıyor, yüksek irtifaya çıktıkça kan basıncım düşüyor midem sırtıma yapışıyor, bu esnada nasıl bir vaziyet aldığını düşün artık çünkü bu esnada benim düşünmeye pek bir fırsatım olmuyor bilirsin işte her zamanki gibi bu arada düşen kan basıncına rağmen ritmi artan kalp olağan üstü bir sıcaklığa erişiyor bilmem kaç bin fahrenhayt sonra bir nükleer düşüyor beynime beynim kaynama noktasını aşıyor buharlaşıyor zorunlu esarette olan algılarım bir bir zincirlerini kırıyor önce ensemi görüyorum sonra bütün vücudumu her defasında çıplak annemden yeni doğmuş gibi lekesiz, dünyaya dair bir zer...
Yorumlar
Yorum Gönder
denemelisin